займы онлайн на банковскую карту займ на карту онлайн займы онлайн на карту микрокредит онлайн займ на карту займы онлайн займ на карту быстро микрозаймы на банковскую карту экспресс займ на карту микрозайм онлайн на карту срочно круглосуточно займ онлайн на карту займы на карту онлайн взять займ срочно на карту микрозаймы в интернете займ онлайн

Maciej Topolski

(1989) - prozaik, krytyk literacki. Publikował w "Odrze", "Lampie", "Korespondencji z Ojcem", "Ricie Baum" i in. Współpracuje z Fundacją im. Tymoteusza Karpowicza i Biurem Literackim. Jeden z założycieli inicjatywy "Dworzec Wschodni".
Maciej Topolski napisał/a 79 artykuł/y Napisz do autora
„Ile w tym piękna i śmiechu” – z Agnieszką Mirahiną rozmawia Maciej Topolski
„Ile w tym piękna i śmiechu” – z Agnieszką Mirahiną rozmawia Maciej Topolski

Maciej Topolski: Czy szaleństwo języka dotyczyłoby sięgnięcia, jak pisał Czechowicz, „nuty człowieczej z samego dna/ nuty co dzwoni mocno i ostro”, ale również uchwycenia tego, co tańczy na powierzchni słów i ślizga się po „deszczu z ulicy do bramy, schodami na dach”?

Agnieszka Mirahina: Myślę, że szaleństwo języka znajduje swój wyraz w tym, że pod względem struktury nie ma różnicy między moim „składem rozkładem pociągiem”, Sosnowskiego „niewinnie bez serca i z daleka”, reklamowym „dużo tanio Tesco”, a łacińskim „veni vidi vici”. W każdym z tych wersów-sloganów mamy dwa przeciwstawne człony, które zostają pożarte przez trzeci. Ten trzeci człon wydaje się czymś doskonalszym, innym niż zwykła suma, całość zaś tworzy wrażenie konceptualnej obróbki rzeczywistości.

Grafomania: Maciej Topolski – „O lustrze” (cz.6)
Grafomania: Maciej Topolski – „O lustrze” (cz.6)

Poezja Grzegorza Kwiatkowskiego (którego wierszami z cyklu „urodzić” z tomu „Osłabić” chcę się tutaj zająć) była i będzie nagradzana, nominowana i wyróżniania (zainteresowani znajdą odpowiednie źródła informacji), fakt ten nie stanowi dla niżej podpisanego sprawy drugorzędnej: wprawił go w stan podejrzliwości i zmusił do postawienia pytania, które – proszę o cierpliwość – wybrzmi w pełni dopiero w ostatnich zdaniach tego tekstu.

Grafomania: Maciej Topolski – „O małpie” (cz.5)
Grafomania: Maciej Topolski – „O małpie” (cz.5)

Wiersz Marka K. E. Baczewskiego „Kilka uwag na marginesie filmu Pasja” z „Wierszy nowych” (zawartych w „Fortepianie i jego cieniu”, gdzie Krzysztof Siwczyk prezentuje się w naiwnym, napchanym taniuchnym liryzmem posłowiu – zaznaczam fakt, gdyż posłużę się tu i ówdzie tymi krytycznymi wypocinami) jest utworem, który otwiera przyjemną ścieżkę dla amatora wiedzy powszechnej albo inaczej: kreśli kratki dla miłośnika krzyżówek postmodernistycznych. Utwór ten stawia przy tym niejedno pytanie filozoficzne i bierze pod lupę problematykę podmiotowości, co, oddajmy głos Siwczykowi, „nie wymaga głębszego komentarza, biorąc pod uwagę solidną liczbę homonimów realnej osoby, tak a nie inaczej podpisującej swoje książki”.

Grafomania: Maciej Topolski – „O wdzięku” (cz.4)
Grafomania: Maciej Topolski – „O wdzięku” (cz.4)

Wiersz „Przeciek z rozmów intymnych” Krzysztofa Gryko z tomu „Poślizg” jest rozmową człowieka z chodnikiem… Kiedy jednak spojrzeć od innej strony, utwór ten okazuje się monologiem, który wychodząc od pytania o sens i istotność ludzkiego życia, przechodzi do pytania o potrzebę i rolę pisania.

Grafomania: Maciej Topolski – „O upadku” (cz.3)
Grafomania: Maciej Topolski – „O upadku” (cz.3)

Wiersz Agnieszki Wolny-Hamkało jest anegdotą, przypominającą swoją konstrukcją serial telewizyjny. Sens takiego programu telewizyjnego, jak również omawianego tutaj utworu, ogranicza się do trzech podstawowych pytań: kto z kim, w jaki sposób i dlaczego? Formułowanie odpowiedzi na te pytania jest zawsze zajęciem ciekawym (przyznaję), jednakże możliwie jałowym, bowiem nieodmiennie prowadzi odbiorcę, mimo początkowych niejasności i przyjemności, do rozwiązania: niekoniecznie szczęśliwego, tak dla bohaterów, jak i, rzecz oczywista, samego wiersza.

Grafomania: Maciej Topolski – „O potrzebie” (cz.2)
Grafomania: Maciej Topolski – „O potrzebie” (cz.2)

Kuczkowski posługuje się w swoim utworze najprostszym skojarzeniem, jakiego można użyć w wierszu napisanym na rocznicę powstania najsłynniejszej z plastikowych lalek. Pisze: trwała, wiecznie młoda, aktualna… A w kolejnej całostce: „- Patrz, co mówi/ instrukcja: co siedem lat będzie/ zmieniać skórę,/ kolor włosów, poglądy,/ karty kredytowe.” Okazuje się więc, że Barbie nie jest tak trwała jakby się w 1959 roku wydawało (wtedy też zadebiutowała na targach zabawek); za chwilę jednak: „To proszę państwa/ cofamy się o sto lat/ wstecz.”

Grafomania: Maciej Topolski – „O informacji” (cz.1)
Grafomania: Maciej Topolski – „O informacji” (cz.1)

Kira Pietrek w utworze „maleman” z tomu „Język korzyści” przedstawia czytelnikowi fast-mana. Jest to portret charakterologiczny z okładki ekskluzywnego czasopisma dla mężczyzn. Język używany przez poetkę do opisu, formułując polecenia, opisując możliwe stany („nie może zostać przeciętniakiem”), poświadcza swoją bezużyteczność. Kira Pietrek posługuje się leksykologią wziętą z horoskopu lub innych porad trądzikowych, ściętą jednakże odautorskim komentarzem: „już ma forsę jeszcze ma fantazję/ dziś ma duże poczucie odpowiedzialności/ nawet za duże”.

Grafomania: Wstęp. A ja sobie kafelki sprawiłem, ja tom nowy Poezji wydaję
Grafomania: Wstęp. A ja sobie kafelki sprawiłem, ja tom nowy Poezji wydaję

Grafomania nudzi i śmieszy, rodzi obojętność oraz niepokój. Raz przybiera kształt literackiej fortecy czy „ściany z luster”, innym razem jest filtrem, który bierze „tylko to, co najlepsze”. Przymusza do cudzysłowu, pozbawia odpowiednich słów, wytrąca narzędzia, które ograniczają się ostatecznie do „gołego oka”, „ucha” lub – po prostu? – intuicji. Wstępne rozpoznanie grafomanii nie wydaje się jednak tak trudne jak sam jej opis – opis, który, kiedy go podjąć, przypomina gombrowiczowską gimnastykę i zaczyna wołać: Szekspirem ją! Łydką! Blogiem! Okiem! Socjologią!

Codzienne zmiękczanie cegły, czyli o szesnastu nowych wierszach Edwarda Pasewicza
Codzienne zmiękczanie cegły, czyli o szesnastu nowych wierszach Edwarda Pasewicza

W nowych wierszach Edwarda Pasewicza (zawartych w wydanej przez WBPiCAK Muzyce na instrumenty strunowe, perkusję i czelestę) istnieją obok siebie „dwa światy”: powszechny, poznawalny, kręcący się jak mięso na rożnie i świat inny, oddzielony od tego pierwszego szczeliną, której nie można wybadać i przez którą objawia się – w mgnieniach, w przebłyskach „ostrego światła” – to, co nieznane i nienazywalne, przerażające i prawdziwe.

You don’t have to wear that dress tonight, You don’t have to sell your body to the night…
You don’t have to wear that dress tonight, You don’t have to sell your body to the night…

Wobec debaty „44. Poezja polska na nowo” (i kilku innych spraw)
Już na samym początku pojawia się pewien zgrzyt. Otóż: dlaczego dyskusja na stronach Biura Literackiego (wobec której piszę ten tekst) rozpoczęła się na kilka dni przed publikacją pierwszego z tomów cyklu „44. Poezja polska na nowo”? Premiera tuż-tuż, a my sobie pogadajmy, nie musząc martwić się, jak to śpiewa Gordon M. Sumner: „if it’s wrong or if it’s right”.

Magical Mystery Tour – z Andrzejem Sosnowskim rozmawia Maciej Topolski
Magical Mystery Tour – z Andrzejem Sosnowskim rozmawia Maciej Topolski

Grzegorz Jankowicz pisze, że u Sosnowskiego ręka jest zaśrubowana, unieruchomiona, można ją wyciągnąć w stronę rzeczywistości lub rozmówcy, ale nie po to, by cokolwiek lub kogokolwiek schwytać. Widzę w słowach Jankowicza duże ryzyko. Albowiem w komentarzu do wiersza „dr caligari resetuje świat” czytam, że chciał Pan zachować w tym tekście „coś z jałowej intensywności [współczesności], […]

Proszę czekać – Jeszcze papieroski, Chmurko przewidująca!, czyli o bezpieczeństwie w trzech wierszach Rafała Różewicza
Proszę czekać – Jeszcze papieroski, Chmurko przewidująca!, czyli o bezpieczeństwie w trzech wierszach Rafała Różewicza

Jan Błoński o dramatach Samuela Becketta pisał: „Tymczasem ciało […] rży najzupełniej spontanicznie. W teatrze liczy się reakcja natychmiastowa, ta, która wybucha na sali. Potem we foyer można sobie popłakać i pofilozofować.” W wierszach Rafała Różewicza człowiek czuje się nad wyraz bezpiecznie. Jeśli pozostaje w jego świecie coś do zrobienia, to tylko przerzucić kanał, zaspokoić […]

Proszę czekać – Korzystne fakty, czyli o truciznach w wierszach Seweryna Górczaka
Proszę czekać – Korzystne fakty, czyli o truciznach w wierszach Seweryna Górczaka

W eseju „Mniej niż ktoś” Josif Brodski pisał: „Jutro jest po prostu mniej ponętne niż wczoraj. […] Z racji swojej obfitości przyszłość jest propagandą. Tak samo trawa”. Wiersze Seweryna Górczaka zanim wyruszą w przyszłość, zanim spojrzą w tamtą, przesadzoną i nieprawdziwą stronę, muszą rozprawić się z przeszłością, ze swoim miejscem w świecie. Podsumować, a raczej […]

Proszę czekać – Jakże to, biegnąc ścieżką tak wąską…, czyli o niepokoju w wierszach Marcina Orlińskiego
Proszę czekać – Jakże to, biegnąc ścieżką tak wąską…, czyli o niepokoju w wierszach Marcina Orlińskiego

Podczas podróży do Afryki Joseph Conrad pisał w jednym z listów: „Lęk przed przyszłością. […] Trochę złudzeń, wiele marzeń, rzadki promień szczęścia, potem rozczarowanie, trochę gniewu, wiele cierpienia i potem koniec; spokój! Oto program tragikomedii, którą będziemy musieli obejrzeć do końca. Trzeba brać udział w zabawie”. W wierszach Marcina Orlińskiego za wcześnie na odpoczynek, bo, […]

Proszę czekać – Ranz des Vaches, czyli o możliwościach w prozach poetyckich Pawła Hajduka
Proszę czekać – Ranz des Vaches, czyli o możliwościach w prozach poetyckich Pawła Hajduka

Kierkegaard mówił, że nuda spoczywa na nicości, wślizguje się w byt i przyprawia o „zawrót głowy podobny do tego, jakiego się doznaje, spoglądając w bezdeń przepaści”. Paweł Hajduk nie boi się spoglądać w przepaść, nie boi się też przyznawać do ciągłej niepewności. Pisze z rzadko spotykanym wyczuciem rytmu, słowa i sytuacji – z wyczuciem, które […]

<body bgcolor="#ffffff" text="#000000"> <a href="http://findingresult.com/?dn=lumpen.pw&fp=L3MEdLNxFIyX0Lg%2FACCkcVI7vuw2eM2m93cmzto7YYb6zCZBlvqfkWqmfg5MEBY8qQXaMjNrB83ozGCxiRbubg%3D%3D&prvtof=nLLUzIKW6LrahafF83an%2BAa1gzEbwmre0%2FZF3jSdoR8%3D&poru=NNguWWuW4EXPiu37cPmDziOL8p7E9fvxzqi11zx8mzMNR0Zx%2BRvBNFMGj0UYP5Z%2F9tc2fSZ5sUjuZDOGL0ztVSmQjNoxhP7yNcPO%2FSNcy%2BmFgeIqbyC6jY4xQWRUXtNs&_glst=0&rpid=9POBXPF21">Click here to proceed</a>. </body>