Odstaje kolego, odstaje. Wystarczy wejść do pierwszego publicznego kibla.

W szczególe wiadomo, że odstaje, bo kasy jest więcej i poloru coraz więcej też. ale jeśli chodzi o nieumiejętność radzenia sobie z miejską przestrzenią (i przestrzenią w ogóle) to jednak jesteśmy b. podobni.

Do wyczyszczenia kibli nie potrzeba dużo kasy, do załatania dziur drogach też. Tym bardziej że w każdej wiosze wyjebana w kosmos jedna albo nawet dwie - cerkiew ze złotym dachem stoi. Żenada.

:) co w niczym nie przeczy temu, co napisalem: ze nie mamy ręki do miejskiej przestrzeni, zupelnie, jak oni. no i u nas tez w rozjebanych wiochach paralichenie stoją.

Ale drogi są równe. Tam bywa tak że drogą o klasie powiatowej nawet terenówką trudno przejechać!!!

bum bum parara bum:)

gdzie te drogi równe? :) w warszawie może

Jedź do tych pierdolonych kacapów. Jak wrócisz będziesz warszawskie drogi C A Ł O W A Ł A jak papież.

Mam wrażenie, że pisząc o “krajobrazie kulturowym” autorowi nie do końca chodziło o kible (jak ktoś to subtelnie ujął) i drogi. Ale może się mylę.
Co do naszej prawdziwej czy rzekomej wyższości kulturowej, osobiście takiego przekonania w sobie nie hoduję. Taki punkt widzenia pozwala bez wywyższania się podróżować na wschód i bez skrępowania czy wstydu spoglądać na zachód.
Ale czy taki punkt widzenia podzielają rodacy? Wątpię.

Pozdrowienia!
Mateusz

Ja też w sobie wyższości kulturowej nie hoduję. Niby z jakiej racji. Ani nie jesteśmy lepsi, ani gorsi od siebie. Jeździłam na Ukrainę przez 10 lat dość często, odwiedziłam dużo domów, i jednak “kible” to coś, co bardzo odróżnia w moich oczach Polskę od Ukrainy. Nie mówię, że u nas jest nie-wiadomo-jak-czysto-i-porządnie. Ani nie oceniam tego w żadną stronę ;) po prostu często trzeba było włożyć w najprostszą toaletę bardzo dużo wysiłku, starań, tłumaczeń, że chciałabym się umyć po podróży, bo jechałam 17 godzin - a i tak to było często postrzegane jako fanaberia, szczególnie zimą, bo przecież zimą nie trzeba się tak myć… No i często było w tych “kiblach” bardzo brudno. I domowych, i publicznych. U nas to też jest, ale jednak mniej.

Dyskusja zeszła na temat, kto ma lepsze sracze - to jest dopiero wyższość kulturowa :)

Mateusz - nie mylisz się:)

A koledze K. udało się sprowadzenie tematu na poziom kibli - niestety:)

Rozumiem, że dobrze wychowani ludzie o “tym” nie rozmawiają, i “to” do kultury nie należy.
No to dodam jeszcze, że zgadzam się z koleżanką Leną. I że często było mi wstyd za Polaków, mówię np. o wycieczkach do Lwowa. Bo z nimi zdarzało mi się jechać tym samym autobusem, słuchać, jak rozmawiają. Tak, jakby Ukraina to było miejsce, gdzie niektórzy mogą się odegrać za wszystkie swoje kompleksy, pokazać nareszcie swoją wyższość. Przykro mi było. I za polskich celników też często było mi wstyd. Nie wiem, może teraz to się zmienia, bo już dobry rok tam nie byłam.

Bo to jest odpowiedni poziom dla tego kraju.

Z>K: A my jesteśmy do “tego kraju” - wbrew panaKaowym pobożnym życzeniom - DOSYĆ podobni, a przez zachód postrzegani jako coś wręcz identycznego, bo takie niuanse jak kłótnia o ilość dziur na metr kwadratowy bywają dość śmieszne - innymi słowy, jeśli kolega raczy przyznawać sobie prawo do tego typu zżymanek pod adresem Ukrainy, musiałby przyznawać prawo do sprowadzania przez np. Niemców i Czechów naszej błogosławionej RP do poziomu kibla (co też robią, ale to inna sprawa - o to właśnie chodzi, Ukrain to jedyny kraj, w którym nie traktują nas tak, jak ludzie pokroju pana Kaczki traktują Ukrainców). jeśli chodzi o sprawę Polska - Ukraina zachodnia, to, jak to mawiało Lemisko - tam jest jak w Polsce, tylko bardziej. Czyli odwrócenie tezy Prochaśki: rzeczy, które wkurwiają nas w Polsce występują tam w większym natężeniu.

Rany.

Nie Prohaśko, a Prochaśko - w komentarzu napisałeś poprawnie. I moje podstawowe pytanie: czy Prochaśko też napisał o “Wysokim Zamku” Lema, bo ja znam tylko felieton Andruchowycza pt. “Chłopiec z Wysokiego Zamku”?

No właśnie, jak to jest z transkrypcją nazwisk ukraińskich na polski. Kiedy X to ch a kiedy h? W sumie na okładkach ma przez “ch”..

A co do tekstu Pro(c)haśki, to nie pisał o “Wysokim zamku” a w felietonie do “Wysokiego zamku”,lwowskiej gazety, bodaj w 2006 roku jeszcze, , który kiedyś wpadł mi w ręce.

Ich x to nasze ch. Tam gdzie my mamy h oni zwykle mają ?

A co ja widzę, super-hiper portal z wodotryskami i onanizatorami, podobno literacki, a cyrylicy nie czyta!

aha, no tak, ich nibyruskie gie to ha.

Po ukraińsku “ruskie gie” to de facto h tylnojęzykowe :) Głoska wyjątkowo wrogo brzmiąca w polskich uszach. Coś jak (c)harczenie ofiary, której podrzyna się gardło!

ku mojemu potwornemu żalowi ukrański w praktyce nie brzmi tak, jak brzmiałby stereotypowy upowiec czy sienkiewiczowski kozak, mówiący twardo, nie miękko: “ja tebe lachu budu ghhhhołowu rezaty”.

jednak raczej śpiewają-ćwierkają po wschodniemu. szkoda, co zrobić. szczo zrobyty.

Ja się z taką chamską, prymitywną nienawiścią spotkałem wielokrotnie. Wystarczy podjechać gdziekolwiek samochodem na polskich numerach. Naród prymitywnych, durnych zakompleksionych jołopów. U nas nawet za najgorszej komuny takiego syfu nie było. A naiwnym studentkom humany wydaje się że tam same Andruchowycze i Prochaśki żyją.