Kwadrans Poetycki

Kwadrans Poetycki odcinek 8 - Kuba Węgrzyn

Aktor, slamer, poeta - tak w kilku słowach można określić kolejnego gościa audycji Kwadrans Poetycki. Kuba Węgrzyn urodził się w Nowym Sączu, gdzie ukończywszy liceum związał się z Lublinem. Tam z kolei, by się nie wykoleić zdobył sobie tytuł magistra socjologii (praca z zakresu socjologii literatury), aktorzył w kilku przedsięwzięciach Teatru Enigmatic, prowokacjach grupy IWENT TEKTURA, zaanimował kilka wydarzeń poetyckich. Jego poezja jest dosyć niemonotonna w swoich formach. Można się w niej doszukać śladów inspiracji jego ulubionych wierszorobów tj Tuwima i Białoszewskiego. Próbuje on zaprzęgnąć do swych dzieł sztuczki lingwistyczne, impresje, konwulsje emocjonalne, manifesty oraz tonowany, klasyczny patos.

AUTOBUS

chu chu cha chu chu cha
ciężkie oddychanie
spocone chęci wymiany myśliny
co postój
dymiona matek wbite w torebki
unosi się wulgar gwar
tematy zdrowia i kolokwia, kartkówki
kierowca nie chce sprzedać komuś biletu bo nie ma wydać
angażują całą przestrzeń
drobne się nosi kierowca się nosi
muchy ma w nosie, godności prosie
małe dzieci zadają pytania
całemu światu
siksy i młodociani
hi hi ha hi hi ha
stringi moja stara ale brechta o tak o kminimy bake

i tylko tyle widać?
i tylko to mi uwagę zawraca?

tak niewiele a tak kategorycznie
następnym razem włożę na siebie
kolorowe
okulary

TOŻSAMOŚĆ

rowerek trzykółek balonik mydlany
rozsiane dżdżownice w kałużach stubarwnych
migają obrazki wibrują hukdźwięki
tańczą szprychy z liśćmi śmiech pobrzmiewa stękiem
igra grawitacja z lewitującymi
dziećmi gdzie ćmi mi się w drzemce
wigor gorące powietrze o zapachu mokrego asfaltu
w samopoczuciu ciągnącym się
w czasie
po nie w
płonie MY
ja i dziecko we mnie mnie mnie

Profanom od Sacrum

święto krasnali, święto króliczków
życzenia na jaja pod choinkę
wystawy sklepowe wystające z walizek świątecznych cioć i wujków
serie esemesów uprzejmych jak seriale cyklicznych rodzinnych spotkań
- to mały Jezus się rodzi, Jezus zmartwychwstał…- cicho, cicho nie teraz
nie wymawiaj imienia Pana Boga swego na daremno
daremne żale, nieszczęsne ochędóstwo, żałosne ubiory
Twojej najtkliwszej intencji
jeszcze gwiazdka, kawał ciasta, zapach suszu i karnawał
pieszczot garstka, zawał miasta, popłoch zmuszeń i KARNY WAŁ, rytuał,
forma, istnienie
wielki karny wał chroniący przed nadmiernym myśleniem
rzeką myśli, metafizyką, treścią, istotą
tylko spokojnie
tylko spokojnie

PARANOJA

PARA NO I JA
PARA NO I JAK…
PARA z Twoich ciepłych ust
zasłoniłaś mi wszystkie szyby na PARĘ minut
pora przetrzeć oczy dotrzeć w rejon obcy niezbyt chciany
tam gdzie ściany kują w uszy od samotnej zimnej głuszy
tam jest smród Twoich perfum
i twoje twarde lodowate ciało
i ten piszczący głos i klaunowaty nos
i te twoje wszystkie tandetne sukienki, które ubierałaś tylko wtedy gdy
nie byliśmy sami
i te twoje bujne piersi nadęte cudzym spojrzeniem

paranoja

dlaczego jesteś taka zdyszana kiedy rozmawiasz ze mną przez telefon?
dlaczego puszczasz moją rękę kiedy idziemy koło jubilera?
dlaczego zmieniasz temat gdy gdy pytam Cię o Naszą przyszłość

a może ty w ogóle nie istniejesz skoro tyle w Tobie sprzeczności..

Tagi: Jakub Węgrzyn, Kuba Węgrzyn, Kwadrans Poetycki

Podobne artykuły